Recenzje filmów

Ta licytacja nie ma końca nasi samcy albo się wyżynają albo idą do burdelu czy raczej to on przychodzi do nich. W Interview łączy żywioły cynizmu i liryzmu wyrachowania i współczucia. Atrakcji jest więcej wśród wielu cytatów pojawia się odwołanie do Nagiej broni a wśród bohaterów mamy m. Wiadomo że nasza młodzież żyje jak w Palm Springs albo innym Słonecznym patrolu. Wszystko zaczęło się od starego fotela na którym Juno straciła dziewictwo ze swym najlepszym kumplem Bleekerem. Problem w tym że przy bliższym przyjrzeniu się obraz nie jest już wcale tak różowy. Jednak wraz z rozwojem akcji klimat zdecydowanie zaczyna przypominać poprzednie residenty. Czy ciepłą poprawną kluskę dla nastolatków i gospodyń domowych komedię w stylu Apatowa czy też pikantną historyjkę z pazurem. Po drugie jak podrobić Davida Cronenberga. Film Doroty Kędzierzawskiej jest w zasadzie monologiem jednego aktora. Czuć w nich bourneowską manierę kamera prowadzona przez operatora z Parkinsonem ale skopiowano ją umiejętnie. Wszystko zamienia się kiedy Maggie decyduje się uzbierać pieniądze na leczenie wnuka. Miliony wypowiedzianych słów nie mających wpływu na nic. Życie bohaterki przepełnione było tęsknotą za ojczyzną. Argentyńska Antena to niezwykle starannie zaplanowany i drobiazgowo wystylizowany film. Najsłabiej wypada kiedy gra rozpacz. Do miasta przybywa nieustraszony rewolwerowiec. Po pierwsze to znakomity film akcji ze znakomitymi efektami specjalnymi które mimo upływu czasu wciąż robią wrażenie bez przesady ale zawsze. Chwilę później zaczyna się zbiorowa dymisja z życia i już wiadomo że będzie strasznie. Wizja twórcy M mordercy okazała się jednak niedościgniona jeśli chodzi o rozmiary swojej wizualnej szaty. Nazywana pewnie trochę na wyrost Arcy ? Fantastyczna Redgrave udowadnia że prawdziwy talent nie boi się wieku. Przyjaciel Wah z gangu cały czas wpada w kłopoty z rywalizującą grupą należącą do tej samej organizacji. Spotkanie Alex i Alvaro będzie brzemienne w skutkach dla nich obojga ale XXY to nie produkcja z Hollywood o łatwych rozwiązaniach nie ma tu mowy. papieża Dalai Lamę i Nelsona Mandelę. Kompletnie nie dziwi mnie fakt że Argentyna wystawiła XXY do wyścigu po zagranicznego Oscara. Na dodatek Burton zachowuje się tak jakby kompletnie nie wiedział co z muzyką zrobić. Kiedy na początku filmu widzimy Redgrave stojącą nad brzegiem zatoki nie potrzeba nic więcej by zachwycić się Wieczorem. Tak naprawdę pozostaje jednak niestrudzonym erotycznym kosynierem a liczba jego podbojów przekracza grubo pół tysiąca. Ciekawie zarysowane relację grzęzną w dialogach jak ze społecznego reportażu popadają w schemat. W dodatku są one zabarwione na zielono. Widz ma także dostęp do niewykorzystanych scen materiałów z realizacji filmu galerii fotosów oryginalnych zwiastunów i reklamówki telewizyjnej. Dodatków niestety niewiele. Jest to niewiarygodnie romantyczna fikcja która jednak mogła wydarzyć się naprawdę. Sapir poza pracochłonną stylizacją ze swojej Anteny wysyła też inne sygnały.